dr hab. Łukasz Tischner

ur. 1968, historyk literatury, publicysta, tłumacz, sporadycznie krytyk jazzowy. Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim, studiował też filozofię. Doktoryzował się na Wydziale Polonistyki UJ, gdzie pracuje jako adiunkt w Katedrze Historii Literatury Polskiej XX wieku. W latach 1994-2010 był redaktorem miesięcznika „Znak" (przez kilka lat sekretarzem redakcji). Wydał: Sekrety manichejskich trucizn. Miłosz wobec zła (Znak, 2001) oraz Miłosz w krainie odczarowanej (słowo/obraz terytoria, 2011). W swych badaniach skupia się na związkach literatury z filozofią i religią. Pozostaje wierny ulubionym pisarzom -Miłoszowi i Gombrowiczowi.

Publikacja książkowe:

1.      Sekrety manichejskich trucizn. Miłosz wobec zła, Znak, Kraków 2001, ss. 256

2.      Miłosz w krainie odczarowanej, Słowo, obraz terytoria, Gdańsk 2011, ss.180

3.      Gombrowicza milczenie o Bogu, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków  2013, ss. 288

Wybrane prace naukowe:

1.      Przypisy do tomiku Gdzie wschodzi słońce i kędy zapada w: Czesław Miłosz Wiersze, tom 3 (w serii „Dzieł zebranych"), Wydawnictwo Znak, Kraków 2003, s. 311-30,

2.      Recenzja  A. Fiut, W stronę Miłosza,  „Ruch Literacki",  R.45 (2004), z.6 , s. 657-660,

3.      Pisarz, krytyk i myśl świętokradcza (recenzja: Jan Błoński, Sławomir Mrożek, Listy 1963-1996), „Dialog" 4/2005, s. 92-95,

4.      Zakład Miłosza, w: Polacy o religii. Od myślenia religijnego do religii, red. J. Barcik, G. Chrzanowski, Wyd. Naukowe PAT, Kraków 2005, s. 147-157,

5.      Wsłuchując się w milczenie Boga. Wojna jako wyzwanie dla teodycei, w: Wojna. Doświadczenie i zapis. Nowe źródła, problemy, metody badawcze, red. S. Buryła i P. Rodak, Universitas, Kraków 2006, s. 385-397 oraz pod tytułem: Wojna jako wyzwanie dla teodycei. Karol Ludwik Koniński po latach, „Znak" 4/2006, s. 111-123,

6.      Przypisy do: Czesław Miłosz, Zaczynając od moich ulic (w serii „Dzieł zebranych"), Wydawnictwo Znak, Kraków 2006, s. 503-591,

7.      Glosa do artykułu prof. Henryka Markiewicza. „Czego nie rozumiem w >>Traktacie moralnym<<", „Teksty Drugie" 5/2008, s. 88-93,

8.      Dramat w kościele międzyludzkim, „Dialog", wrzesień (9) 2008, 107-112 oraz w: Dramatyczność i dialogowość w kulturze, red. A. Krajewska , D. Ulicka, P. Dobrowolski, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2010, s. 94-100,

9.      Pod władzą kobiety. Gombrowicz i Weil, „Znak", 6/ 2009, s. 74-79,

10.  Miłosz i wiek sekularny, „Znak", 7-8/ 2009, s. 95-100 oraz w: Czesław Miłosz. Tradice-současnost-recepce, red. M. Balowski, J. Muryc, Ostravska Univerzita, Filozofická  Faculta, Ostrava  2009, s. 257-263 oraz w: Miłosz i epoka świecka, w: Poznawanie Miłosza 3 (1998-2010), red. A. Fiut, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2011, s. 81-90 [wersja anglojęzyczna: Miłosz and a Secular Age, "CrossCurrents" vol. 61, issue 1, marzec 2011, s. 63-71]

11.  Zaufać Desdemonie (recenzja A Secular Age Charlesa Taylora), „Znak", 11/ 2009, s. 123-130,

12.  Gombrowicz i rytuał ofiarniczy, w: Słowo i gest, red.: ks. Helmut Jan Sobeczko, Zbigniew Władysław Solski,  Redakcja Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Opolskiego, Opole 2009, s. 195-201,

13.  Biesy Miłosza, „Pamiętnik Literacki", 2011 z. 2, s. 85-98,

14.  Poezia – presentiment al plenitudinii. Despre poeziile din perioada tîrzie, tłum. C. Geambasu, „Suplement" do tygodnika  „Obserwator Cultural" (Bukareszt), 6-12 października 2011, s. XIV-XV

15.  Miłosza spór z solipsyzmem, Kronos" 4/ 2011, s. 280-85,

16.  Przypisy,  w: C. Miłosz, Piesek przydrożny (w serii „Dzieł zebranych"), Znak, Kraków 2011, s. 301-24,

17.  „Sól ziemi",  czyli tęsknota do eposu, „Pamiętnik Literacki", 2012,  zeszyt 1, s. 87-109,

18.  Sacrum bez Boga u Gombrowicza, w: Potrzeba sacrum Literatura polska okresu PRL-u, red. M. Ołdakowska-Kuflowa, ks. W. Felski, Towarzystwo Naukowe KUL, Lublin 2012, s. 405-414,

19.  „Popędy i metafizyka,  „Ruch Literacki", 1/2013

20.  Gombrowicz poprawia Nietzschego, „Teksty Drugie", 1/2013